▼

June 26, 2015

ကင္မရာ ဝယ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ ...

ဓာတ္ပံုရိုက္ခ်င္တယ္..ဘယ္ကင္မရာ ၀ယ္ရမလဲ..ဘယ္မွန္ဘီလူး ၀ယ္ရမလဲ..။ ေငြဘယ္ေလာက္ သံုးရမလဲ…။ Nikon ေကာင္းလား Canon ကေကာင္းလား Sony ကေရာ ဘယ္လိုေနလဲ…။ စတဲ႔ ေမးခြန္းေတြကို ခဏခဏ ေမးတတ္ၾကပါတယ္ ။တကယ္ေတာ့ ~ Canon ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ Nikon ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အဓိက က ကိုယ္ရိုက္ခ်င္တဲ့ ဓာတ္ပံုကို လူက လိုက္ရိုက္ေပးႏိုင္ဖို႕ပဲ လိုပါတယ္…။

တစ္ခုစီမွာ အားနည္းခ်က္ အားသာခ်က္ေတြ ကိုယ္စီ ရွိၾကပါတယ္…။
ဓာတ္ပံုကို ၀ါသနာပါတယ္ ဘယ္လိုကင္မရာ ၀ယ္ရမလဲ..။ ဘယ္ Brand ၀ယ္ရမလဲဆိုရင္ေတာ့…။ အရင္ဆံုး ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ေမးပါ..။
(၁) ငါ ဘယ္လို ဓာတ္ပံုမ်ိဳးကို ရိုက္ခ်င္တာလဲ …။
(၂) ေငြဘယ္ေလာက္ သံုးႏိုင္မလဲ…။
ဆိုတာပါပဲ…။
ကင္မရာေတြကို အၾကမ္းဖ်င္းအားျဖင့္ Bridge အုပ္စု နဲ႕ DSLR အုပ္စု ဆိုျပီး GROUP ႏွစ္ခု ခြဲျခားမွတ္သားႏိုင္ပါတယ္ ။
Bridge ဆိုတာ ကင္မရာရဲ႕ေဘာ္ဒီမွာ သင့္ေတာ္တဲ႔ မွန္ဘီလူး( lens ) တစ္လံုးကို အေသတြဲတပ္ဆင္ျပီး ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်တဲ႔ကင္မရာမ်ိဳးေတြပါ ။Lens ကို အေသတပ္ဆင္ထားတာမို႕ Bridge ကင္မရာေတြဟာ DSLR ကင္မရာေတြလို lens အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းတပ္လို႕မရပါဘူး ။
ဒါေပမယ့္လည္း Bridge ေတြဟာ DSLR ကင္မရာေတြ နီးပါးရိုက္လို႕ရပါတယ္…။
Shutter Mode (TV/S), Aperture Mode (AV/A), Manual Mode (M) စတဲ့ DSLR မွာပါတဲ့ Function ေတြ အားလံုး (နီးပါး) ပါဝင္ပါတယ္…။
DSLR ထက္ အားသာတဲ့အခ်က္က Lens လဲစရာမလိုပဲ Range ေတာ္ေတာ္စံုစံု ကို ရိုက္လို႕ရပါတယ္….။ပီးေတာ့ DSLR ကင္မရာေတြထက္လည္း ေစ်းႏႈန္းခ်ိဳသာပါတယ္ ။
DSLR ထက္ အားနည္းခ်က္ (အဓိက အားနည္းခ်က္) က ေတာ့ Sensor Size ေသးလြန္းျခင္းနဲ႕ DSLR ေတြေလာက္ ISO မႏိုင္ျခင္းပဲ ျဖစ္ပါတယ္…။
အဲ့ဒီ့အတြက္ အေျဖကရွင္းပါတယ္..။ ရိုက္ႏိုင္သလားဆိုေတာ့ ရိုက္ႏိုင္တယ္..။ ဒါေပမယ့္ ပံုထြက္ပိုင္းမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္သိသိသာသာေလး ကြာသြားႏိုင္ပါတယ္…။
DSLR ကင္မရာရဲ႕ပံုထြက္ကို Bridge ကင္မရာေတြက ဘယ္လိုမွ မမွီပါဘူး ။
ပံုအရည္အေသြးဟာ ဓာတ္ပံု၀ါသနာရွင္/ပညာရွင္ တစ္ေယာက္ အတြက္ အသက္ျဖစ္တဲ့အတြက္ DSLR ကင္မရာေတြကို အသံုးမ်ားၾကပါတယ္…။
DSLR ဆိုတာ နာမည္ကိုက Digital Single Lens Reflex ကို အတိုေကာက္ DSLR လို႕ေခၚၾကတာမို႕ သူ႕နာမည္ရဲ႕ဆိုလိုရင္းအတိုင္း
ကိုယ္ရိုက္ခ်င္တဲ့ Photography အမ်ိဳးအစား တစ္ခုစီအတြက္ မျဖစ္မေန (ျဖစ္ႏိုင္ရင္) Lens တစ္ခုစီကို ေျပာင္းလဲ အသံုးျပဳဖို႕ လိုပါလိ့မ္မယ္..။
ဥပမာ ပန္းပြင့္ေလးေတြ ပုရြက္ဆိတ္ေလးေတြ လိပ္ျပာေလးေတြကို အနီးကပ္အလွ ရိုက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ Macro Lens … ရွဳခင္းေတြကို ရိုက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ Ultra Wide Lens … ေမာ္ဒယ္အလွပံု ေတြ - Net Geo တို႕ Discovery channel ေတြကလို သဘာဝေတာတရိစၧာန္ေလးေတြရဲ႕
Wild Life ကို ရိုက္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ Tele Lens စသျဖင့္ ကိုယ္ရိုက္ခ်င္တဲ့ အေပၚမွာ မူတည္ၿပီး အသံုးျပဳရမယ့္ Lens ေတြကြဲျပားသြားပါတယ္…။
အေရးႀကီးတဲ့အခ်က္က စ ၀ယ္မယ့္သူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ DSLR ကို ျမင္တိုင္း Professional Camera လို႕ ထင္ၾကပါတယ္..။
အမွန္တစ္ကယ္ဆို DSLR တိုင္း Professional Camera မဟုတ္ပါဘူး…။ DSLR Camera ေတြမွာ Level ေလးခုရွိပါတယ္..။
(1) Entry Level –
ဒါကေတာ့ ကင္မရာကို ခုမွစ ထိေတြ႕သံုးစြဲတဲ႔သူေတြအတြက္ သံုးရတာ လြယ္ကူအဆင္ေျပေအာင္ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်တဲ႔ ကင္မရာေတြပါ ။ ဥပမာ ~
Canon ကင္မရာေမာ္ဒယ္ေတြမွာဆိုရင္
1100D, 550D, 600D, 650D, 700D
Nikon ကင္မရာေမာ္ဒယ္ေတြဆိုရင္
D60, D3000, D3100, D5000, D5100, D5200
စတဲ႔ ကင္မရာေတြဟာ entry level ေတြပါ ။
(သိသာတဲ့အခ်က္က Entry Level DSLR Body ေတြမွာ Top Panel Display မပါပါဘူး)
(2) Semi-Pro Level –
ဒါကေတာ့ အေပ်ာ္တမ္းဝါသနာႀကီးသူေတြ အတြက္ နည္းနည္းပိုကလိလို႕ရ တဲ႔ အတန္းေပါ့ ။ ေစ်းလည္း entey ေတြထက္ နည္းနည္းေလးပိုလာမယ္ ။
Canon မွာဆို 50D, 60D
Nikon မွာဆို D90, D7000, D7100 , D7200
(3) High End Semi-Pro-
ဒါကေတာ့ ေၾကးစားသတင္းေထာက္ေတြ - မွတ္တမ္းသမားေတြအတြက္ အထူးသင့္ေတာ္ပါတယ္ ။ေစ်းလည္း ပိုေပးရ လာပါျပီ ။
Canon မွာဆိုရင္ 7D , 6D , 7D mark 2
( 7D ဆိုရင္ ေဟာလိဝုဒ္/ ေဘာလိဝုဒ္ စတဲ႔ ႏိုင္ငံတကာရုပ္ရွင္နယ္ပယ္ေတြမွာ ရုပ္ရွင္ဇာတ္လမ္းရိုက္တဲ႔ ကင္မရာအျဖစ္ေတာင္ သံုးၾကပါတယ္ )
Nikon မွာဆိုရင္ေတာ့ D300, D300sစတာေတြေပါ့ ။
(4) Pro Level –
ဒါကေတာ့ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ဘြက တစ္ျပားသားမွအေလွ်ာ့မေပးႏိုင္ဘူးေဟ့ ဆိုတဲ႔သူေတြအတြက္ေပါ့ ။
Canon မွာဆိုရင္
5D Mark II , 5D Mark III , 1DS Series, 1DX
Nikon မွာဆိုရင္
D700, D800, D800s, D3s, D3x, D4- စတာေတြေပါ့ ။
ေနာက္တစ္ခုက Camera Body တစ္ခုနဲ႕ တစ္ခုကို တန္းမတူတာေတြ မညွိဖို႕ လိုပါတယ္..။
ဥပမာ Nikon က D90 ကို Canon က 5D Mark II နဲ႕ ညွိ လို႕မရသလို…။ Canon က 7D ကိုလည္း Nikon က D700 နဲ႕ သြားညွိ လို႕မရပါဘူး..။
Line Up မတူပါဘူး..။ ယွဥ္ခ်င္ရင္ Nikon D90 နဲ႕ Canon 50D, 60D (သို႕မဟုတ္) Nikon D300s နဲ႕ Canon 7D (သို႕မဟုတ္)
Nikon D700 နဲ႕ Canon 5D Mark II စသျဖင့္ သူ႕ Line Up နဲ႕ သူ ယွဥ္မွသာ အေျဖမွန္ကို ရပါလိမ့္မယ္…။
Pro Level Camera နဲ႕ Pro Level မဟုတ္တဲ့ Camera ဘာကြာသလဲ ဆိုရင္ေတာ့ Sensor ပါပဲ..။
Pro Level Camera ေတြမွာ Full Frame Sensor (35mm) ပါ၀င္ေနတာျဖစ္ၿပီး..။
Entry Level က အစ High End Semi-Pro အဆံုး Canon မွာဆို APS-C 1.6x crop sensor (Canon မွာ APS-H ဆိုတာရွိပါေသးတယ္ 1D Series ပါ…။ 1Ds နဲ႕ မဆိုင္ပါ..။
1Ds က Full Frame ပါ..။) နဲ႕ Nikon မွာ ဆို DX 1.5 Crop Sensor ေတြသာပါမွာ ျဖစ္ပါတယ္..။Sensor ကြာေတာ့ ပံု quality သိသိသာသာ ကြာသြားပါတယ္..။
အထူးသျဖင့္ ISO မ်ားမ်ားတင္ရိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ သိသိသာသာႀကီး ကြာသြားပါတယ္..။
ဒီေလာက္ဆိုရင္ DSLR ေတြအေၾကာင္းကို နဲနဲ တီးမိေခါက္ မိေလာက္ရွိသြားၿပီ ထင္ပါတယ္…။ က်ေနာ္အခုေရးျပတာမွာ က်ေနာ္သိသေလာက္ ဖတ္ဖူးသေလာက္အြန္လိုင္းေပၚကဓါတ္ပံုေဆာင္းပါးမ်ားကို Notes အေနနဲ႕သိမ္းထားတဲ႔စာတိုမွတ္စု ဗဟုသုတနည္းနည္းေလးနဲ႕ေရးထားတာမို႕လို႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြလည္းရွိမွာပါ ။ ပိုျပီးျပည္႕စံုသြားေအာင္ သိနားလည္ခ်င္သူမ်ားက Aperture 21 ကဲ႔သို႕ ပညာရွင္ေတြရဲ႕ photography page မ်ားမွာ ဝင္ေရာက္ဖတ္ရႈ႕ႏိုင္ပါတယ္ ။က်ေနာ္လည္း သူတို႕ေဆာင္းပါးေတြထဲက collect လုပ္ပီး တင္ျပထားတာပါ ။
နိဂံုးအေနနဲ႕ ကင္မရာ စ ၀ယ္မယ့္သူမ်ားအေနနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ အေပၚက ေျပာခဲ့တာေတြအားလံုးကို ေလ့လာသံုးသပ္ၿပီးမွ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္အထိရိုက္ခ်င္တာလဲ ဆိုတာစဥ္းစားပီး ၀ယ္ေစခ်င္ပါတယ္..။
Photography ဟာ ေငြကုန္ေၾကးက်မ်ားတဲ႔ဝါသနာ ( Expensive Hobby ) တစ္ခုျဖစ္တဲ့အတြက္ ၀ယ္ၿပီးမွ ကုိယ္နဲ႕ အဆင္မေျပ အသံုးအတည့္ရင္ အရွံဳးႀကီးပါလိ့မ္မယ္.။
၀ယ္လိုက္ မၾကိဳက္လို႕ ျပန္ေ၇ာင္းလိုက္ လုပ္ရင္ ကိုယ့္အတြက္ ႏွစ္ခါ နစ္နာပါတယ္..။ ဒါေၾကာင့္ လြယ္လြယ္ကူကူ Canon မွာဆိုရင္ (650D, 700D ) ၀ယ္လိုက္..။
Nikon မွာဆို D5200 ၀ယ္ ဘာညာဆိုၿပီး (ျဖစ္ႏိုင္ရင္) ကြ်န္ေတာ္ အၾကံမေပးလိုပါဘူး..။
ဘာလို႕လဲဆိုေတာ့ Camera သမားတိုင္းဟာ Entry Level Camera ၀ယ္ၿပီး သိပ္မၾကာခင္ (၁ လ ၂ လ ) အတြင္းမွာတင္ Semi-Pro ကို စ ေျပာင္းခ်င္လာပါတယ္..။
အဲ့ဒီ့ အခါ ေအာက္ေစ်းနဲ႕ ကိုယ့္ကင္မရာကုိ ေရာင္းရတဲ့အတြက္ တစ္ခါရွံဳး..။ Semi Pro ေတြက ေစ်းျမင့္တဲ့ အတြက္ တစ္ခါ ထပ္ကုန္နဲ႕ ႏွစ္ခါ နာတတ္ပါတယ္..။
ဒါေၾကာင့္ ေသေသခ်ာခ်ာ စဥ္းစားၿပီးမွ ၀ယ္ေစခ်င္ပါတယ္..။
အေရးႀကီးဆံုးအခ်က္ကေတာ့ ကိုယ့္မွာသံုးမယ့္ ေငြအေနအထားနဲ႕ ကိုယ္လိုခ်င္ ရိုက္ခ်င္တဲ့ ဓာတ္ပံုအမ်ိဳးအစားကို ခ်ိန္တြက္ၿပီး ၀ယ္တတ္ ဖို႕လိုပါတယ္….။
စိတ္ထဲမွာ အျမဲတမ္းမွတ္ထားဖို႕ကေတာ့ ~
“သူဘာ Camera သံုးလဲဆိုတာထက္..။ သူဘယ္လိုရိုက္သလဲ…။ ကင္မရာ ေနာက္က လူက ဘာလဲ” ဆိုတာပဲ ျဖစ္ပါတယ္..။
ခ်စ္ျခင္းအားျဖင့္.....

5.5.2015 : 5:55 pm
# ဒီပိုစ့္အတြက္ က်ေနာ့္ရဲ႕ သင္ဆရာ - ျမင္ဆရာ - ၾကားဆရာမ်ားနဲ႕ Black Dream ( Aperture 21 ) ကဲ႔သို႕ အြန္လိုင္းေပၚမွာ ဓါတ္ပံုပညာရပ္ဆိုင္ရာဗဟုသုတမ်ား ျဖန္႕ေဝေပးတဲ႔ ဓါတ္ပံုပညာရွင္မ်ား ( ၄င္းတို႕၏ ဘေလာ့ဂ္မ်ား ဝဘ္ဆိုဒ္မ်ား )
(အားလံုးကို ထပ္မံ၍Credit ေပးပါသည္ )

သာသနာ့အလံ ျဖစ္ေပၚလာပံုအေၾကာင္း

သာသနာ့အလံ တီထြင္သူ အမွန္

(၁၈၈၅) ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ(၂၈)ရက္တြင္ (သီဟိုဠ္ကၽြန္း) သီရိလကၤာႏိုင္ငံတြင္ ကဆုန္လျပည့္ (ဗုဒၶေန႔)ကို ခမ္းနားႀကီးက်ယ္စြာ က်င္းပရန္ အထူးအစီအစဥ္ရွိ ေနသည့္ ဗုဒၶေန႔ အထိမ္းအမွတ္ပြဲေတာ္ႀကီးႏွင့္ အျခား ဘာသာေရးပြဲေတာ္မ်ားတြင္ပါ သာသနာ႔အလံေတာ္ကို အမွတ္တရ အျဖစ္လႊင့္ထူရန္ စဥ္းစားခဲ့ၾကသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ၿဖစ္ေသာ ကိုလံဘို ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားတို႕သည္ မိရိုးဖလာ ကိုးကြယ္မႈအထိမ္း
အမွတ္အျဖစ္ ဗုဒၶအလံေတာ္ တစ္ခုကို တီထြင္ျပဳလုပ္ရန္အတြက္ ႀကိဳးပမ္းခဲ႔ၾက၏။

ထိုအလံေတာ္ကို (၁၈၈၅) ခုႏွစ္တြင္ျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ္လည္း ဗုဒၶအလံေတာ္ကို ကမာၻအရပ္ရပ္က အသိအမွတ္ ျပဳလာၾကသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ ေက်ာ္ခန္႕မွ်သာ ရွိေပေသးသည္။ ကမာၻ႕ဗုဒၶသာသနာ့အလံေတာ္အျဖစ္ (၁၉၅၁) ခုႏွစ္သို႔ ေရာက္ေသာအခါမွသာ ကမာၻတစ္၀န္းလံုးတြင္ရွိေသာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ႏိုင္ငံမ်ားမွ လက္ခံလာျခင္းျဖစ္သည္။

တီထြင္သူ အစစ္

(သာသနာ့အလံကို ကနဦး တီထြင္ေသာသူသည္ ဟင္နရီ စတီးလ္ အိုေကာ့ ( Henry Steele Olcott ) ဟု ထင္ေနၾကၿပီး အမွန္တကယ္မွာ စီ ပီ ဂုဏ၀ၯန ေခၚ ကာရုိလစ္ ပူဂ်သ ဂုဏ၀ၯန (Carollis Pujitha Gune Wardene) ျဖစ္သည္။)

ဟင္နရီစတီးအိုေကာ့ ( H.S. Olcott )

ဟင္နရီစတီးအိုးေကာ့ သည္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသား အၿငိမ္းစားဗိုလ္မွဴးၾကီး တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ေအာလ္ေကာ့ကို ၁၈၃၂ခုႏွစ္၊ ဩဂုတ္လ၂ရက္ေန႔တြင္ နယူးဂ်ာစီျပည္နယ္၊ Orange ျမိဳ.၌ ပရိုတင့္စတင့္ခရစ္ယန္ မိဘႏွစ္ပါးမွ ေမြးဖြားခဲ့သည္။ အသက္(၂၉) ႏွစ္တြင္ အေမရိကန္ျပည္တြင္းစစ္
အတြင္းတပ္မေတာ္သို႕၀င္ေရာက္အမႈထမ္းခဲ့ၿပီးဗိုလ္မွဴးၾကီးအျဖစ္အျငိမ္းစား ယူခဲ့သည္။
အေတြးအေခၚသမိုင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးနယ္ပယ္ မွာထင္ရွားသူ ျဖစ္ၿပီး သီအိုဆိုဖီပညာမ်ားကို ေလ့လာလိုက္စား၍ တစ္စတစ္စ ဗုဒၶ၀ါဒမ်ားကို လိုက္စားရင္းမွ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တစ္ဦး ျဖစ္လာခဲ့သူပင္။

၁၈၆၁ခုႏွစ္ အေမရိကန္ ျပည္တြင္းစစ္တြင္ ေငြ၀ယ္ကၽြန္စနစ္ကို တိုက္ဖ်က္လိုေသာ တပ္မေတာ္မွ ပါ၀င္တိုက္ခိုက္ခဲ့သည္။ ေအာလ္ေကာ့ သီရိလကၤာႏိုင္ငံတြင္ ေရာက္ရိွေနစဥ္အခ်ိန္က ဗုဒၶဘာသာႏွင့္ ခရစ္ယန္ဘာသာတို. စကားရည္လုပြဲႀကီး က်င္းပေနသည့္အခ်ိန္ ျဖစ္သည္။ ဗုဒၶဘာသာဘက္မွ အရွင္ဂုဏာနႏၵဆရာေတာ္ႏွင့္ ခရစ္ယန္ဘက္မွ ဓမၼဆရာ မ်ား ၁၈၇၃ခုႏွစ္တြင္ ပနာဒူရျမိဳ.၌ ယွဥ္ၿပိဳင္ျခင္းျဖစ္သည္။ အကဲျဖတ္မွတ္တမ္းမ်ားအရ အရွင္ဂုဏနႏၵက အကိုးအကား ခိုင္လံုၿပီး အရည္အေသြးသာေၾကာင္း သိရသည္။ ဤပြဲ ျဖစ္ပြားၿပီးေနာက္ ဗိုလ္မွႈးႀကီးေအာလ္ေကာ့သည္ သီရိလကၤာ၊ ေဂါေလ (Galle) ၌ တရား၀င္ ဗုဒၶဘာသာအျဖစ္ ေၾကျငာခဲ့သည္။ ၁၈၉၁ခုႏွစ္တြင္မႏၱေလးသို.လာေရာက္ၿပီး
သံဃာေတာ္မ်ားကို လာေရာက္ဖူးေျမာ္ ေသးသည္။

စီပီဂုဏ၀ၯန(C.P. Gune Wardene)

စီပီဂုဏ၀ၯန သည္ ၁၈၅၄-ခုႏွစ္၊ ေဖေဖာ္၀ါရီလ (၁၆)ရက္ေန႔တြင္ ဖြားျမင္သူျဖစ္သည္။ ထိုအခ်ိန္ကာလက သီဟိုဠ္တြင္ ခရစ္ယာန္သာသနာ လႊမ္းမိုးေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဗုဒၶဘာသာ ျပန္လည္ထြန္းကားေရး ႏွင့္ ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႔ ဆံုး႐ႈံးေနေသာ အခြင့္အေရးမ်ား ျပန္ရေရးအတြက္ “ဗုဒၶသာသနာ ကာကြယ္ေရး ေကာ္မတီ” ကို ၁၈၈၄-ခုႏွစ္ ဇန္န၀ါရီ(၂၇)ရက္ေန႔ တြင္ ထူေထာင္ခဲ့သည္။ ထိုအသင္းတြင္ ဟင္နရီစတီး
အိုးေကာ့ က စီပီဂုဏ၀ၯန ကို အက်ဳိးေတာ္ေဆာင္ အျဖစ္ ခန္႔အပ္သည္။ စီပီဂုဏ၀ၯန သည္ ဗုဒၶသာသနာ ျပန္လည္ထြန္းကားေရးအတြက္ ႏွစ္ေပါင္း (၄၀)ခန္႔အင္တိုက္အားတိုက္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့ေလသည္။

စီပီဂုဏ၀ၯန က “ခရစ္ယာန္ဘာသာ၀င္မ်ား အတြက္ ၾကက္ေျခနီ အထိမ္းအမွတ္ ရွိသကဲ့သို႔ ကမာၻ႔ဗုဒၶ သာသနာ၀င္ အားလံုး အသံုးၿပဳႏိုင္ရန္ အလံေတာ္ကို ဗုဒၶႏွင့္ သက္ဆိုင္သည့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္ ေျခာက္ပါး ပါေသာ အေရာင္တို႔ကို အသံုးျပဳရန္” အၾကံေပး တင္ျပခဲ႔သည္။ ၎ အၾကံေပး တင္ျပေသာ ဗုဒၶသာသနာ့ အလံကို ၁၈၈၅-ခုႏွစ္ ကဆုန္လျပည့္(ဗုဒၶေန႔)၌ တင္ရန္ ေကာ္မတီ၀င္ အားလံုးက လက္ခံခဲ႔ႀကသည္။ ၎အလံပံုစံကို သရသ၀ိ သႏၵေရသ ( Sarasavi Sandaresa ) စာေစာင္တြင္ အခ်ပ္ပိုထည့္၍ ၁၈၈၅-ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလ(၁၇)ရက္ တြင္ ေဖာ္ျပခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ထုိစဥ္က အလံပံုစံ တီထြင္သူ၏ အမည္ကို မေဖာ္ျပခဲ့ေခ်။ သို႔ေသာ္ စီပီဂုဏ၀ၯန ကြယ္လြန္ၿပီးေနာက္ ႏွစ္ႏွစ္အၾကာ ၁၉၂၈-ခုႏွစ္၊ ေမလ(၁)ရက္ေန႔ထုတ္ သုဒနမိန စာေစာင္ႏွင့္ ကိုလံဘို ဗုဒၶသာသနာ သီအိုဆိုဖီ အသင္း ရာျပည့္စာေစာင္တြင္ ဗုဒၶသာသနာ့ အလံ တီထြင္ေရးဆြဲသူမွာ စီပီဂုဏ၀ၯန ျဖစ္ေၾကာင္း ေဖာ္ျပခဲ့သည္။

ထို႔ျပင္ ဟင္နရီစတီးအိုးေကာ့ ကိုယ္တိုင္ကလည္း သူ၏မွတ္တမ္းေဟာင္း စာမ်က္ႏွာ( ၄၆၉ ) ၌ “ဗုဒၶသာသနာ့ အလံ တီထြင္ေရးဆြဲသူမွာ သူမဟုတ္ေၾကာင္း” ထုတ္ေဖာ္ ၀န္ခံထားခဲ႔သည္။ အလံလႊင္႔တင္ရာ (ဗုဒၶေန႔)တြင္ အိုးေကာ့မွာ အိႏၵိယႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္ေနခဲ႔ၿပီး ၁၈၈၆-ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ(၂၈)ရက္တြင္ သီဟိုဠ္သို႔ ျပန္လည္ေရာက္မွ သာသနာ့ အလံကို ဦးစြာ ျမင္ဖူးျခင္း ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အလံမွာ အနည္းငယ္ ရွည္လ်ားေနသျဖင့္ အမ်ဳိးသား အလံမ်ားကဲ့သို႔ အခ်ဳိးအစားက်ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ရန္ အၾကံေပးခဲ့သည္သာရွိ၏။

ျမန္မာႏိုင္ငံ ႏွင့္ သာသနာ့အလံ

သာသနာ့အလံေတာ္ကို သီဟိုဠ္ ဂိုဏ္းခ်ဳပ္ ဆရာေတာ္ အရွင္သီရိ သုမဂၤလာေထရ္ သည္ ၁၉၅၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ သီဟိုဠ္ႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာ ဗုဒၶသာသနာ ကြန္ဂရက္ အဖြဲ႕ႀကီး၏ ဥကၠဌ ေဒါက္တာဂ်ီပီမာလာ
ေဆေထရ္ ၏ ဆႏၵအရ ကမာၻလံုးဆိုင္ရာ ဗုဒၶသာသနာ ကြန္ဂရက္ အစည္းအေ၀းႀကီးကို ဖိတ္ေခၚ၍ အစည္းအေ၀းျပဳလုပ္ ခဲ့သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ (၁၉၅၆) ခုႏွစ္ ဆဌသဂၤါယနာ တင္သည့္ေန႕မွစ၍ အထက္ပါ ကမာၻ႕ ဗုဒၶသာသနာ့အလံေတာ္ ကို သာသနာ့အလံေတာ္ၾကီး အျဖစ္ ေအာင္ျမင္စြာ
အတည္ျပဳလႊင့္ထူႏိုင္ခဲ့ေလသည္။ ၁၉၈၀ျပည့္ႏွစ္တြင္ က်င္းပသည့္ သာသနာေတာ္ သန္႕႐ွင္းတည္တံ့ျပန္႕ပြားေရး ဂိုဏ္းေပါင္းစံု သံဃအစည္းအေ၀းမွလည္း ဗုဒၶသာသနာ့ အလံေတာ္ႏွင့္ ပတ္သက္၍ အညီအၫြတ္ဆံုးျဖတ္ၿပီး သံဃနာယက လက္စြဲက်မ္းတြင္ ျပ႒ာန္း ခဲ့သည္။

အလံေတာ္ အဓိပၸါယ္

သာသနာ့အလံေတာ္ႀကီးသည္ ျငိမ္းခ်မ္းသာယာျခင္း၊ သည္းခံျခင္း၊ စိတ္ထားျဖဴစင္ျခင္းတို႕၏ အထိမ္းအမွတ္ အၿဖစ္ သရုပ္ေဖာ္ထားၿပီး ဗုဒၶဘာသာ၀င္တို႕သည္ ဘုရားရွင္အားအထူးၾကည္ညိဳၾကသျဖင့္ ဘုရားရွင္၏ ေရာင္ျခည္ေတာ္ ေျခာက္သြယ္ ကြန္႔ျမဴးကာ တရားေတာ္မ်ား ေဟာၾကားေနေတာ္မူခဲ႔သည္ကို ရည္ညြန္းႀကၿခင္းၿဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ ေရာင္ျခည္ေတာ္ ေျခာက္သြယ္ အေရာင္ကို အသံုးၿပဳရန္ ဆုံးၿဖတ္ခဲ႔ၿခင္း
ၿဖစ္ပါသည္။

အရြယ္အစား/အေရာင္

• အႀကီး = အလ်ား - ၉ေပ x အနံ - ၅ေပ
• အလတ္ = အလ်ား - ၄ေပ ၆လက္မ x အနံ - ၂ေပ ၆လက္မ
• အလတ္ = အလ်ား - ၂ေပ ၃လက္မ x အနံ - ၁ေပ ၃လက္မ
• အေသး = အလ်ား - ၉လက္မ x အနံ - ၅လက္မ ဟူ၍ ေလးမ်ဳိး သတ္မွတ္ထားသည္။

ေရာင္ျခည္ေတာ္ ေျခာက္သြယ္ သတ္မွတ္ျပ႒ာန္း ထားသည့္အတိုင္း အလံေတာ္တိုင္ဘက္မွ စတင္၍ သတ္မွတ္ရသည္ရွိေသာ္
1. နီလ = အျပာရင့္ေရာင္
2. ပီတ = အ၀ါရင့္ေရာင္
3. ေလာဟိတ = အနီေရာင္
4. ၾသဒါတ = အျဖဴေရာင္
5. မဥၨီ႒ = ပန္းႏုေရာင္္ ထိုအေရာင္(၅)မ်ဳိးကို ေဒါင္လိုက္ထားရွိၿပီးလွ်င္-
6. ပဘႆရ = ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္ တစ္ခဲနက္ ထြက္ေနေသာ အေရာင္ အျဖစ္ အလံေတာ္၏ အစြန္အဖ်ား(အထက္)အေပၚဘက္မွ ေန၍ အျပာ၊ အ၀ါ၊ အနီ၊ အျဖဴ၊ ပန္းႏုေရာင္ တို႔ကိုပင္ အစဥ္အတိုင္း ေအာက္ဖက္သို႔ ထားရွိခ်ဳပ္လုပ္ရမည္။

အသံုးျပဳပံု

ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ ႏိုင္ငံေတာ္သံဃ မဟာနာယက အဖြဲ႕သည္ အလံေတာ္ကို သံဃနာယက လက္စြဲ၊ အပိုဒ္(၅)၊ အခန္း(၂၉) ၌ သာသနာ့အလံေတာ္ အခန္း အပိုဒ္(၃၅၅)၌ အသံုးျပဳရမည့္ေန႕ရက္မ်ား သတ္မွတ္ထားသည္မွာ-

(က)အခါႀကီး ရက္ႀကီးမ်ား

1. ကဆုန္လျပည့္ (ဗုဒၶေန႔)
2. နယုန္လျပည့္ (မဟာသမယေန႔)
3. ၀ါဆိုလျပည့္ (ဓမၼစၾကာေန႔)
4. ၀ါေခါင္လျပည့္ (ေမတၱာ အခါေတာ္ေန႔)
5. ေတာ္သလင္းလျပည့္ (ဂရုဓမၼ အခါေတာ္ေန႔)
6. သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ (အဘိဓမၼာ အခါေတာ္ေန႔)
7. တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ (သာမညဖလ အခါေတာ္ေန႔ )
8. တပို႔တြဲလျပည့္ (ၾသ၀ါဒ ပါတိေမာက္ အခါေတာ္ေန႔)

(ခ)ပြဲေတာ္ႏွင့္ အခမ္းအနားမ်ား

1. ၀ါဆိုပြဲေတာ္ အခမ္းအနား
2. အဘိဓမၼာအခါေတာ္ေန႔
3. ကထိန္ပြဲေတာ္
4. ရဟန္းခံရွင္ျပဳပြဲ
5. ဆြမ္းႀကီးေလာင္းလွဴပြဲ
6. စာျပန္ပြဲ ႏွင့္ ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္
7. နိကာယစာေမးပြဲ၊ တိပိဋကစာေမးပြဲႏွင့္ ပူေဇာ္ပြဲ
8. ခြင့္ျပဳခ်က္ရ႐ိွၿပီးသည့္ တရားပြဲမ်ား
9. ဘုရားထီးတင္ပြဲ
10. ဗုဒၶပူဇနိယပြဲေတာ္
11. အသံမစဲ ပ႒ာန္းရြတ္ဖတ္ ပူေဇာ္ပြဲ
12. သံဃာ့အစည္းအေ၀း
13. သံဃ၀ိနိစၦယအဖြဲ႕ စစ္ေဆး ဆံုးျဖတ္ရာဌာန
14. ဘာသာေရး၊ သာသနာေရးႏွင့္ စပ္ဆိုင္ေသာ သင္တန္းမ်ားတို႔ တြင္ အသုံးၿပဳနိုင္သည္။

(ဂ)လႊင့္ထူ အသံုးျပဳနည္း
အပိုဒ္(၃၅၈) အထိမ္းအမွတ္အလံအားလံုး၏ အလယ္တြင္ ျဖစ္ေစရမည္။ လက္ယာအစြန္းမွ အေရာင္ငါးမ်ိဳး ေရာယွက္ေရာင္တြင္ အျပာရင့္ေရာင္သည္ အေပၚတြင္လက်္ာဘက္႐ိွေနေစရမည္။ ေမာ္ေတာ္ယာဥ္တြင္ စိုက္ထူပါက ကားႀကီးမ်ား၏ အမိုးအေ႐ွ႕ပိုင္းတြင္ ျဖစ္ရမည္။ ကားငယ္မ်ားတြင္ လက္ယာဘက္ အေ႐ွ႕ပိုင္းတြင္ ျဖစ္ရမည္။ သံဃာမ်ားကို ႀကိဳဆိုသည့္အခါ သံဃာပါလာသည့္အခါတြင္သာ တပ္ဆင္ရမည္ဟူ၍ ေဖာ္ျပ ထားသကဲ့သို႕၊

(ဃ)ေရွာင္ၾကဥ္ရမည့္အခ်က္မ်ား၊ အပိုဒ္(၃၉၅)

  1. ရဟန္းသံဃာပါသည္ျဖစ္ေစ၊ မပါသည္ျဖစ္ေစ မည္သည့္ဘုရားဖူးယာဥ္တြင္မွ မသံုးစြဲရ။
2. လမ္းေဘး၊ လမ္းခြ၊ ယာဥ္ဆိပ္၊ သေဘၤာဆိပ္မ်ားတြင္ မသံုးရ။

စူးရွေသာ စိတ္ကူးဥာဏ္ ရွိခဲ႔ေသာ စီ ပီ ဂုဏ၀ၯန( ေခၚ )ကာရုိလစ္ ပူဂ်သ ဂုဏ၀ၯန (Carollis Pujitha Gune Wardene) အား ဗုဒၶဘာသာ၀င္အားလုံးတို႔၏ ကိုယ္စား ေလးစားသမွဳ႕ ၿပဳအပ္ပါသည္။

(အရွင္စေႏၵာဘာသ(ေရႊဘို)
ေရးသားသည့္သာသနာ့အလံေတာ္စာအုပ္မွ)

နိဳင္ငံေတာ္သီခ်င္းဘယ္သူေရးခဲ႕သလဲ

"ကမ႓ာမေၾက"သီခ်င္းသည္ေခာတ္အဆက္အဆက္ျဖတ္သန္းခဲ႕ေသာတိုင္းသိျပည္သိကမ႓ာသိ
ေသာသီခ်င္းျဖစ္ပါသည္။ သို ့ေသာ္သီခ်င္းေရးစပ္ခဲ႕သူ...ေမြးဖြားေပးခဲ႕သူမူလပိုင္ရွင္အစစ္အ
မွန္ကိုေတာ့သိသူမရွိသေလာက္ဟုဆိုရမည္ျဖစ္ပါသည္။
ကမ႓ာမေၾကသီခ်င္းကိုေရးသားခဲ႕သူမွာ စႏၵရားဦးစိန္ျမေမာင္ျဖစ္ပါသည္။ယခုဆိလ်ွင္သူကြယ္
လြန္ခဲ႕သည္မွာ ၂နွစ္နီးပါးရွိခဲ႕ပါျပီ ။ ဦးစိန္ျမေမာင္သည္ ျမန္မာ့အသံနွင့္ရုပ္ျမင္သံၾကားတြင္
ကာလေပၚနွင့္ေခတ္ေဟာင္းေတးစီစစ္ေရးဘုတ္အဖြဲ႕ဝင္ျဖစ္ပါသည္။ သူသည္က႑စံု ေထာင့္
စံုမွရသစံုေပၚလြင္ေသာေတးသီခ်င္းပုဒ္ေရ တစ္ေထာင္ေက်ာ္ေရးသားသီကုံးခဲ႕သူ ေမာ္ကြန္း
ဝင္(ပထမအဆင့္)နွင့္ဝိဇၨာထူးခြ်န္ဆု(ဒုတိယအဆင့္)တို ့ကိုရရွိခဲ႕သူျဖစ္ပါသည္။
ျမန္မာနိဳင္ငံလြတ္လပ္ေရးရွိသည့္ ၁၉၄၈ခုနွစ္ဇန္နဝါရီ၄ရက္ေန ့မွာ နိဳင္ငံေတာ္အလံကိုလႊင့္
တင္ရမွာျဖစ္သည့္အတြက္ထိုေန႕နိဳင္ငံေတာ္အလံတင္အခန္းအနားတြင္သီဆိုရန္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္
လိုအပ္လာပါသည္။ သည့္အတြက္ထိုစဥ္ကနိဳင္ငံေတာ္ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ဦးနုကထိုေန့ ့အခမ္းအနား
တြင္သီဆိုဖို ့သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ေရးရန္ဆရာေရႊတိုင္ညႊန္ ့အားေခၚလာေပးရန္ဦးစိန္ျမေမာင္ကိုေျပာ
ပါသည္။ ဦးစိန္ျမေမာင္က ဆရာေရႊတိုင္ညႊန္ ့ကြယ္လြန္သြားျပီျဖစ္သည့္အတြက္မရွိေတာ့
ေၾကာင္း အေၾကာင္းျပန္ခဲ႕ရာ ဦးနဳကတျခားေတးေရးဆရာမ်ားနွင့္တိုင္ပင္ေရးေပးရန္ ဦးစိန္လွ
ေမာင္ကို ထပ္မံတာဝန္ေပးလိုက္ျပန္သည္။ဦးစိန္ျမေမာင္သည္ ဆရာစိန္ေဝလ်ွံ...ဒဂံုဆရာတင္
ေဆာင္းဦးဘသန္း...ဂီတာဦးစိန္ေအာင္...နွင့္ဆရာရန္နိဳင္စိန္တို ့ကို လိုက္လံေခၚေဆာင္ခဲ႕ပါ
သည္။သူတို ့အားလံုးစုစည္းေရာက္ရွိလာပီးသီးခ်င္းေရးစပ္ဖို ့တိုင္ပင္ရာဆရာစိန္ေဝလ်ွံနွင့္
ေဆာင္းဦးဘသန္းတို ့တစ္ေယာက္နွင့္တစ္ေယာက္စကားမ်ားရန္ျဖစ္ရာမွ သီခ်င္းေရးဖို ့အစီ
စဥ္ပ်က္ျပားခဲ႕ျပန္သည္။ေနာက္ထပ္သီခ်င္းေရးစပ္ဖို ့မည္သူ ့ကိုမွစည္းရုံးမရပဲျဖစ္ေနပါသည္။
အေၾကာင္းစံုကို ဦးစိန္ျမေမာင္ကဦးနုထံတင္ျပခဲ႕ရာဦနုက ဦးစိန္ျမေမာင္တစ္ေယာက္ထဲေရး
ေပးနိုင္ပါကေရးေပးေစလိုေၾကာင္းေျပာၾကားတာဝန္ေပးအပ္လိုက္ပါသည္။ဦးစိန္ျမေမာင္သည္
ဦးနုအိမ္တြင္တစ္ေယာက္ထဲေရးသားစပ္ဆိုခဲ႕ရပါေတာ့သည္။ သီခ်င္းအစဆံုးတစ္ပုဒ္လံုးကိုဆ
ရာေဇာ္ဂ်ီဦးေဆာင္ေသာအကဲျဖတ္အဖြဲ႕ကသီခ်င္းစာသားမ်ားကို တစ္လံုးစီအေသးစိပ္စီစစ္ပီး
သီခ်င္းကို အတည္ျပဳခဲ႕ၾကပါသည္။ထိုသို ့အတည္ျပဳပီးေနာက္ဝန္ၾကီးအဖဲြနွင့္လႊတ္ေတာ္အဖဲြ
နွစ္ရပ္လံုးကပါထပ္မံအတည္ျပဳခဲ႕ၾကပါသည္။ ထိုသို ့အဆင့္ဆင့္အတည္ျပဳပီးေသာကမ႓ာမ
ေၾကသီခ်င္းကိုျမန္မာ့အသံမွ ဒါရိုက္တာဦးခင္ေဇာ္ကျမန္မာနိဳင္ငံသို ့ေခတၱေရာက္ေနေသာ
အေမရိကန္တီးဝိုင္းအကူအညီျဖင့္အသံသြင္းခဲ႕ပါသည္။သီခ်င္းသီဆိုသူက အဆိုေတာ္ေရႊညာ
ေမာင္ျဖစ္ပါသည္။ ဤသို ့ျဖင္ ့ကမ႓ာမေၾကသီခ်င္းသည္ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးအလံတင္အခမ္း
နားတြင္ယူနီဂ်က္အလံျဖဳတ္ခ်ပီးျမန္မနိဳင္ငံေတာ္လႊင့္ထူရမည့္အခ်ိန္တြင္သီဆိုရမည့္ နိဳင္ငံ
ေတာ္သီခ်င္းျဖစ္လာပါေတာ့သည္။လြတ္လပ္ေရးေန ့ဘဲြ ႔ထူးဂုဏ္ထူးခ်ီးျမွင့္ရာတြင္ ဦးစိန္ျမ
ေမာင္သည္ကမ႓ာမေၾကသီခ်င္းျဖင့္ဝဏၰေက်ာ္ထင္ဘြဲ႕ကိုထိုက္ထိုက္တန္တန္႐ွိခဲ႕ပါသည္။ဦးစိန္
ျမေမာင္က သူမကြယ္လြန္မီ ကမ႓ာ မေၾကသီခ်င္းကိုသူေရးစပ္ခဲ့ေၾကာင္းခိုင္မာေသာအ
ေထာက္အထားတို ့ျဖင္ ့တင္ျပနိုင္ခဲ႕သျဖင့္ယေန႕နိဳင္ငံေတာ္ကသူ ့အားဝိဇၨာထူးခြ်န္ဆု
(ဒုတိယအဆင့္)ခ်ီးျမင့္ေပးအပ္ခဲ႕ပါသည္။

လုပ္ငန္း စတင္ သူမ်ား ျပဳလုပ္ေလ့ရွိေသာ အမွား ၉ ခု

စီးပြားေရး လုပ္ငန္းသစ္ စတင္ရာမွာ အေရးႀကီးတဲ့ အခ်က္တစ္ခုကေတာ့ ႀကိဳတင္စီစဥ္ထားမႈ ရွိဖို႔နဲ႔ အဲဒီ အစီအစဥ္အတိုင္း လိုက္လုပ္ႏိုင္မယ္ စည္းကမ္းရွိဖို႔ပါပဲ။ အခုမွစတင္တဲ့ လုပ္ငန္းသစ္တစ္ခုမွာ ပါဝင္ရတာဟာ အျမဲတမ္း စိတ္ဝင္စားဖို႔ ေကာင္းေနတာေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ မၾကာခဏ ဆိုသလို လုပ္ရမယ့္ ကိစၥေတြ လုပ္ဖို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဖိအားေပးဖို႔ လိုပါတယ္။ အဲရစ္႐ိုက္စ္ (Eric Ries) ကေတာ့ သူရဲ႕ စာအုပ္ျဖစ္တဲ့ “The Lean Setup” မွာ ဒီလိုေရးထားပါတယ္။ “ကၽြန္ေတာ္ ဟာ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ဆံုး႐ံႈးမႈေတြ၊ ေအာင္ျမင္မႈေတြ နဲ႔ တျခားလူေတြရဲ႕ ဆံုး႐ံႈးမႈေတြ၊ ေအာင္ျမင္မႈေတြ ကို ေလ့လာရာက သိလိုက္ရတာကေတာ့ လုပ္ငန္းတိုင္းမွာ ရွိတတ္တဲ့ ပ်င္းစရာ ေကာင္းတယ္ ဆိုတဲ့ အလုပ္ေတြ၊ ကိစၥေတြ ဟာ လုပ္ငန္းတစ္ခုရဲ႕ ေအာင္ျမင္မႈ ဆံုး႐ံႈးမႈ အေပၚ အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ အရွိဆံုး ဆိုတာပါပဲ။ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းသစ္တစ္ခု စတင္ရာမွာ ေအာင္ျမင္တယ္ ဆံုး႐ံႈးတယ္ ဆိုတာဟာ ပါရမီ ပါလာတာတို႔၊ အခ်ိန္ေကာင္း ေနရာေကင္းရသြားတာတို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ တိက်တဲ့ လုပ္ပံုလုပ္နည္းေတြ ကို လိုက္နာျခင္း အားျဖင့္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းသစ္တစ္ခု ေအာင္ျမင္ေအာင္ လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ ဆိုလိုတာကေတာ့ လုပ္ငန္းသစ္တစ္ခု ေအာင္ျမင္ေစတဲ့ နည္းလမ္းေတြ ကို သင္ယူလို႔ရပါတယ္။ သင္ေပးလို႔ရပါတယ္။”
အမွားေတြ မၾကာခဏ မလုပ္မိေအာင္ ႀကိဳးစားတာ သင္ယူတာဟာ အဲဒီ “လုပ္ငန္းသစ္တစ္ခု ေအာင္ျမင္ေစတဲ့ နည္းလမ္း” ဆိုတာထဲက တစ္ခုပါပဲ။ ေအာက္မွာ ေရးထားတာကေတာ့ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းတစ္ခု စတင္ရာမွာ ေရွာင္ရွားသင့္တဲ့ အမွား ကိုးခု ပါပဲ။

၁။ လံုေလာက္တဲ့ ေငြေၾကး မသံုးစြဲျခင္းနဲ႔၊ ေငြေၾကး အလြန္အကၽြံ သံုးစြဲျခင္း
လုပ္ငန္းသစ္တစ္ခု စတင္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ ပိုက္ဆံက ခင္ဗ်ားအတြက္ အႀကီးအက်ယ္ စဥ္းစားရတဲ့ ကိစၥပါပဲ။ အခ်ိန္ မတိုင္ခင္ သံုးလိုက္တဲ့ ပိုက္ဆံဟာ အလဟႆ ျဖစ္ဖို႔မ်ားပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ ပိုက္ဆံ ရွာေဖြတာနဲ႔ ပိုက္ဆံ စုေဆာင္းတာဟာ တျခားကိစၥေတြ အားလံုးထက္ ဦးစားေပး ကိစၥ ျဖစ္သြားတတ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ေလ့ ရွိတဲ့ အေတြးလမ္းေၾကာင္း ႏွစ္ခု ရွိပါတယ္။ တစ္ခုက “ ပိုက္ဆံ ရွာဖို႔ အတြက္ ပိုက္ဆံ သံုး ကို သံုး ရမယ္” ဆိုတာ ျဖစ္ၿပီး၊ ေနာက္တစ္ခုကေတာ့ “ကၽြန္ေတာ္ လံုေလာက္တဲ့ ဝင္ေငြ ရတဲ့ အထိ အနိမ့္ဆံုး လိုအပ္ခ်က္ကိုပဲ သံုးသြားမယ္” ဆိုတာပါပဲ။
အခုေျပာခဲ့တဲ့ ေတြးေခၚပံု စိတ္ေနစိတ္ထား ႏွစ္မ်ိဳး စလံုးဟာ တစ္ဖက္ဖက္ကို အစြန္းေရာက္သြားမယ္ ဆိုရင္ လုပ္ငန္းကို ဒုကၡေပးႏိုင္ပါတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံေငြကို ဥာဏ္ရွိရွိ အသံုးခ်ပါ။ ဒါေပမယ့္ လူေတာ္လူေကာင္းေတြနဲ႔ အရည္အေသြး ေကာင္းတဲ့ ပစၥည္းေတြ အတြက္ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံဖို႔ကိုေတာ့ ေၾကာက္မေနပါနဲ႔။ ဒါဟာ ေရရွည္အတြက္ တကယ္ေကာင္းေစတဲ့ အက်ိဳးရွိေစတဲ့ ကိစၥပါ။

၂။ ကိုယ့္မွာ တစ္ပံုစံတည္းတူတဲ့ ၿပိဳင္ဘက္ မရွိဘူးလို႔ ထင္ျမင္ျခင္း
ကုန္ပစၥည္းသစ္ ဒါမွမဟုတ္ စီးပြားေရး ပံုစံသစ္ ျပဳလုပ္ျခင္းေၾကာင္းရတဲ့ စိတ္လႈပ္ရွားမႈေတြဟာ စြန္ဦးတီထြင္သူေတြကို သူတို႔အတြက္ ပံုစံတူ ၿပိဳင္ဘက္ မရွိဘူးလို႔ ထင္လာေစပါတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ သူတို႔ရဲ႕ ကုန္ပစၥည္းဟာ တျခားလူေတြရဲ႕ ပစၥည္းထက္ ေခါင္းတစ္လံုး မက သာေနတဲ့အတြက္ သူတို႔ဟာ သူတို႔ သီးသန္႔ တန္းတစ္ခုမွာ ရပ္တည္တယ္ လို႔ ထင္ေစပါတယ္။ တကယ္တမ္း လက္ေတြ႕မွာေတာ့ ကိုယ္နဲ႔ တိုက္႐ိုက္ ဆက္စပ္တဲ့ ၿပိင္ဘက္ မရွိတဲ့ လုပ္ငန္း ဆိုတာ အင္မတန္ကို ရွားပါတယ္။ ခင္ဗ်ား က လံုးဝကို မရွိေသးတဲ့၊ မေပၚဖူးေသးတဲ့ ပစၥည္းအသစ္တစ္ခုကို ထုတ္လုပ္ေနတာ မဟုတ္ဘူး ဆိုရင္ေတာ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေစ်းကြက္ ေဝစုကို ခြဲယူမယ့္ လူတစ္ေယာက္ ရွိေနမွာပါပဲ။ ခင္ဗ်ား မွာ တာဝန္ ရွိတဲ့အတိုင္း ခင္ဗ်ားရဲ႕ ၿပိဳင္ဘက္ေတြက ဘယ္သူေတြလဲ ဆိုတာ ေလ့လာၿပီး ခင္ဗ်ားရဲ႕ လုပ္ငန္းကို သူမတူေအာင္ ဘယ္လို လုပ္လို႔ရမလဲ ဆိုတာကို စဥ္းစားပါ။

၃။ အလုပ္အတြက္ လိုအပ္တဲ့ ဝန္ထမ္း ခန္႔ထားမႈကို ကုန္က်စရိတ္ေပၚ အေျခခံၿပီး ျပဳလုပ္ျခင္း
ဒါဟာ နံပါတ္တစ္ အခ်က္နဲ႔ တိုက္႐ိုက္ ဆက္စပ္ေနပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီအခ်က္က အရမ္းကို အေရးႀကီးတဲ့အတြက္ အခ်က္တစ္ခု အေနနဲ႔ ခြဲၿပီး ေရးထားတာပါ။ တကယ္လို႔ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံေငြေတြ က်ပ္တည္းလာၿပီ ဆိုရင္ လူသစ္ရွာတဲ့ ေနရာမွာ ကုန္က်စရိတ္ကို ေခၽြတာ ဖို႔ ႀကိဳးစားၾကပါတယ္။ ဒီလို လုပ္တဲ့ နည္းလမ္းရဲ႕ ျပသနာက ဘယ္လိုပဲ လုပ္လုပ္ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ ေရရွည္အတြက္ ဆံုး႐ံႈးတာပါပဲ။ လခနည္းတဲ့ ဝန္ထမ္းေတြ အၾကံေပးေတြဟာ ပံုမွန္အားျဖင့္ ေစ်းသက္သာရတဲ့ အေၾကာင္းအရင္း ရွိပါတယ္။ သူတို႔ဟာ အမ်ားအားျဖင့္ အေတြ႕အႀကံဳမရွိတာ၊ ကၽြမ္းက်င္မႈ မရွိတာ၊ မ်က္ႏွာလႊဲ လို႔မရတာ တစ္ခုခု (ဒါမွမဟုတ္) သံုးခု စလံုး လဲ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

၄။ ျဖစ္ႏိုင္တဲ့၊ ရယူႏိုင္တဲ့ ဦးတည္ခ်က္ မရွိျခင္း
လုပ္ငန္းသစ္ စတင္သူေတြဟာ သူတို႔ရဲ႕ ႀကီးမားတဲ့ စိတ္ကူး အေပၚမွာ အေျခတည္ၿပီိး လုပ္ၾကပါတယ္၊ တိက်ေသခ်ာတဲ့ လမ္းေၾကာင္း အစီအစဥ္ မရွိဘဲ လုပ္တတ္ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္တမ္း လက္ေတြ႕မွာေတာ့ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ေအာင္ျမင္ဖို႔ ဆိုရင္ တိက်ေသခ်ာ သဘာဝ က်တဲ့ တကယ္ ရယူႏိုင္မယ္ ဦးတည္ခ်က္၊ ေအာင္ျမင္မႈ ကို သတ္မွတ္ထားရပါမယ္။
ကိုယ့္ရဲ႕ ေရတို၊ ေရရွည္ ဦးတည္ခ်က္၊ ကို ခ်ေရးပါ။ ေရးတဲ့ အခါမွာ တိတိက်က် ျဖစ္ပါေစ။ ဥပမာ “ငါ ဒီႏွစ္ထဲမွာ ပိုက္ဆံ သိန္း ၁ ေသာင္း ရေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုတာမ်ိဳး” မေရးပါနဲ႔၊ သဘာဝက်တဲ့ ရည္မွန္းခ်က္ ဦးတည္ခ်က္ ထားပါ။ ၿပီိးတဲ့အခါ အဲဒီကို ေရာက္ဖို႔ ဘယ္လို နည္းလမ္းနဲ႔ သြားမယ္ ဆိုတာကို တိတိက်က် သတ္မွတ္ပါ။

၅။ ေစ်းကြက္ ရွာေဖြျခင္း၊ မားကက္တင္း နဲ႔ပါတ္သက္လို႔ မေတြးထားျခင္း
“ခင္ဗ်ားသာ တည္ေဆာက္လိုက္၊ တျခားသူေတြ လာဝယ္ၾကမွာပဲ” ဒါဟာ လုပ္ငန္းသစ္ စတင္သူေတြ ရဲ႕ ၾကားထဲမွာ ပံုမွန္အားျဖင့္ ယံုၾကည္ထားၾကတဲ့ အခ်က္တစ္ခုပါပဲ။ သူတို႔ ထင္တာက သူတို႔ရဲ႕ ကုန္ပစၥည္းဟာ အရမ္းကို တီထြင္မႈ အသံုးက်မႈ ေကာင္းလြန္း ေနတဲ့ အတြက္ အသံုးျပဳသူေတြၾကားထဲမွာ တစ္ေယာက္စကား တစ္ေယာက္နား ဆိုသလို ျပန္႔ပြားသြားမယ္ လို႔ ျဖစ္ပါတယ္။
တကယ္တမ္း လက္ေတြ႕မွာေတာ့ လုပ္ငန္းသစ္ေတြရဲ႕ အမ်ားစု (အားလံုးနီိးပါး) ဟာ ေၾကာ္ျငာလုပ္ငန္း၊ မားကက္တင္း လုပ္ငန္းမွာ ရင္းႏွီးျမဳပ္ႏွံၾကရပါတယ္။ မားကက္တင္း ဆိုတဲ့ေနရာမွာ SEO (Google ႏွင့္ ရွာေဖြရာတြင္ အဆင္ေျပေစရန္ ျပဳလုပ္ျခင္း)၊ အင္တာနက္ မားကက္တင္း၊ လူအမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံမႈ အခေပး ေၾကာ္ျငာ အစရွိတာေတြ အားလံုး ပါပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ ၿပိဳင္ဘက္ေတြ ဘယ္ေနရာမွာ ပိုက္ဆံ အသံုးျပဳေနလဲ ဆိုတာကို ေလ့လာပါ၊ ၿပီးေတာ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဘယ္လုိ အဲဒီထက္ ပိုေကာင္းေအာင္ လုပ္မလဲ ဆိုတဲ့ ေမးခြန္းေမးပါ။

၆။ အျမတ္အစြန္း အလြန္ နည္းပါးျခင္း
လုပ္ငန္း ရွင္သန္ႏိုင္ေလာက္တဲ့ အျမတ္ေငြ ရရွိေနဖို႔က ခင္ဗ်ားရဲ႕ လုပ္ငန္း ေအာင္ျမင္မႈ အတြက္ အလြန္ပဲ အေရးႀကီးပါတယ္။ အခု အခ်ိန္မွာ အျမတ္အစြန္း အလြန္အမင္း ေလ်ာ့ခ်ထားတာဟာ ေရရွည္မွာ ခင္ဗ်ားအတြက္ ျပသနာေတြ အမ်ားႀကီိး ျဖစ္လာႏိုင္ ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း ခင္ဗ်ား အေနနဲ႔ ေစ်းတင္ရမယ့္ အခ်ိန္ ေရာက္ရင္ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေဖာက္သည္ေတြအတြက္ သိပ္ၿပီး သေဘာမက် တာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

၇။ အားလံုးကို ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း လုပ္ႏိုင္တယ္ လို႔ ထင္ျမင္ျခင္း
လုပ္ငန္း အစမွာေတာ့ (တျခားဝန္ထမ္းေတြ ရွိေပမယ့္) ခင္ဗ်ားေလာက္ ဘယ္သူမွ ေကာင္းေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ဘူး လို႔ ထင္တတ္တာဟာ ပံုမွန္ပါပဲ။ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔က ခင္ဗ်ားရဲ႕ ကုန္ပစၥည္း၊ စီးပြားေရးပံုစံ ေခါင္းကစၿပီိး ေျခဖ်ားထိ သိပါလိမ့္မယ္။ ၿပီိးေတာ့ ခင္ဗ်ား တစ္ေယာက္တည္းကသာ ခင္ဗ်ားရဲ႕ လုပ္ငန္း ေအာင္ျမင္ေစဖို႔ စိတ္ဝင္စားတဲ့ သူ လဲ ျဖစ္ေနပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္ ေလာက္ဘယ္သူမွ ေကာင္းေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ဘူး ဆိုတဲ့ အျမင္ဟာ၊ လုပ္ငန္းကို အားကုန္သြားေစတတ္႐ံုသာ မက လုပ္ငန္း ေအာင္ျမင္ဖို႔ သိသိသာသာ ကို ေႏွးေကြး၊ အေႏွာက္အယွက္ျဖစ္ေစတဲ့ အျမင္ပါ။ ေတြးေခၚေျမာ္ျမင္ တတ္တဲ့၊ လုပ္ငန္း အေတြ႕အႀကံဳရွိတဲ့ အၾကံေပး ဒါမွမဟုတ္ ကူညီ ေစာင့္ေရွာက္သူ တစ္ေယာက္ရွိျခင္းဟာ ခင္ဗ်ားအတြက္ အလိုအပ္ဆံုး ျဖစ္တဲ့ လုပ္ငန္း နဲ႔ ေစ်းကြက္ ဦးတည္ခ်က္ အယူအဆ ကို ရရွိေစပါတယ္။

၈။ “အကယ္၍ တစ္ခုခု ျဖစ္ခဲ့လွ်င္…” ကို ေၾကာက္ရြံ႕လြန္း၍ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ျခင္း
ေရာဘတ္(အက္ဖ္)ကေနဒီ (Robert F.Kennedy – Former US President) က “အႀကီးအက်ယ္ က်ဆံုးဖို႔ မေၾကာက္တတ္သူေတြသာ အႀကီးအက်ယ္ ေအာင္ျမင္မႈရႏိုင္ပါတယ္” ဟု ေျပာခဲ့ဖူးပါတယ္။ လုပ္ငန္းသစ္ စတင္ရတာ ခက္ခဲပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေၾကာက္ရြံေနတတ္တဲ့ သူေတြ အတြက္ မဟုတ္ပါဘူး။ ဆံုး႐ံႈးမွာ ျငင္းပယ္ခံရမွာ ေၾကာက္တယ္ဆိုတာဟာ နားလည္ လက္ခံႏိုင္တဲ့ ကိစၥေတြပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ ေၾကာက္ရြံ႕မႈေတြေၾကာင့္ ခင္ဗ်ား မလုပ္ႏိုင္ မကိုင္ႏိုင္ ျဖစ္ေနတာကို ဘာမွ မလုပ္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ အဲဒီ ေၾကာက္ရြံ႕မႈေတြက ခင္ဗ်ားရဲ႕ လုပ္ငန္းေတြကို ပိုၿပီး ခက္ခဲေစမွာပါ။ လူတိုင္းျဖစ္တတ္တဲ့ ေၾကာက္ရြံ႕မႈေတြကို သတိထား ၾကည့္တာဟာ ပထမဆံုး လုပ္သင့္တဲ့ အေရးႀကီးတဲ့အခ်က္ပါ။ ဒီလို သတိထား ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ တျခားလူေတြလဲ ခင္ဗ်ားလို ျဖစ္ဖူးၾကလိမ့္မယ္ ဆိုတာကို ျပန္သတိရမိပါလိမ့္မယ္။

၉။ ကုန္ပစၥည္းကို ဦးစားေပး၍ အသံုးျပဳသူမ်ားအား ဦးစားမေပးျခင္း
ကုန္ပစၥည္းတစ္ခု ထုတ္လုပ္တဲ့အခါ၊ ဒါမွမဟုတ္ စီးပြားေရးပံုစံ တစ္ခုသတ္မွတ္တဲ့အခါမွာ ခင္ဗ်ားအေနနဲ႔ ဝယ္သူ ပထမ ဆိုတဲ့ စိတ္ဓါတ္ ရွိဖို႔ အေရးႀကီးပါတယ္။ သို႔ေသာ္လည္း လုပ္ငန္းစတင္သူ အမ်ားစုဟာ ပိုက္ဆံရွာေဖြဖို႔အတြက္ အဓိက စဥ္းစားၾက တဲ့အခါ ေရရွည္ တည္တံ့ႏိုင္တဲ့ စီးပြားေရး တစ္ခု ျဖစ္ဖို႔အတြက္ ကိုယ့္ရဲ႕ အလုပ္အေပၚ ေက်နပ္တဲ့၊ ကိုယ္ဆီကပဲ ဝယ္တဲ့ ေဖာက္သည္ေတြ ရွိဖို႔ အဓိက လိုအပ္တယ္ ဆိုတာကို ေမ့သြားတတ္ပါတယ္။

လုပ္ငန္း အသစ္တစ္ခုကို စတင္တည္ေထာင္ တာဟာ မလြယ္ပါဘူး။ အမွားဆိုတာဟာ ေရွာင္လို႔မရႏိုင္တဲ့ လုပ္ငန္းရဲ႕ အစိတ္အပိုင္း တစ္ခုပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ မွားတတ္တယ္ ဆိုတာဟာ တျခားလူေတြ မွားၿပီးသား ကိစၥေတြကို နမူနာ မယူဘဲ ကိုယ္တိုင္ မွားၾကည့္ရမယ္လို႔ ဆိုလိုတာေတာ့  မဟုတ္ပါဘူး။


Ref : :http://www.entrepreneur.com/article/245344v